پرنده که شکاری باشد،
خود بخود ارزشمند است،
چه برای طبیعت،
چه برای انسان،
چه برای عکاسان حیات وحش
و چه طبیعتگردها
اگر در فهرست پرندگان حفاظت شدهی ایران باشد که دیگر هیچ!
اگر هم در فهرست تهدید جهانی، که باشد، نورعلی نور میشود، از اهمیتش برای طبیعت.
چندین روز مداوم برای مستندسازی و عکاسی از این عضو مهم حیات وحش طبیعت دشت کاشان، به منطقهی مورد نظر میرویم.
دو مرتبه رکوردش میکنیم؛
یکی برای اولین بار
و دومی از دور که فقط از رنگ پر و بال شناسایی میشود.
دفعهی نخست تا به خودت میجنبی، به علت سرعت بسیار زیاد، فاصله میگیرد.
مؤفق میشوی تنها در حد چند شات برای رکوردش، عکاسی کنی.
عمومأ در مناطق مختلف کشور زمستانگذرانی دارد، یعنی میتوان گفت یکی از گونههای مهاجر طبیعت دشت کاشان محسوب میشود.
طيف وسیعی از خزندگان و جوندگان، پرندگان کوچک جثهتر، دامنهی رژیم غذایی این گونه محسوب میشود.
دشتهای باز که قدرت اوجگیری فراهم شود یا تعقیب و گریز پرندگان بیشتر امکانپذیر باشد را بر مناطق پُر دار و درخت ترجیح میدهد.
در کنار «سنقر تالابی» نوشآباد؛ این دومین سنقریست که در دشت کاشان توسط اینجانب رکورد و ثبت شده است.
در ایران علاوه بر این دو گونه، سه گونهی دیگر از گروه سنقرها جمعاً پنج مورد زندگی میکنند:
«سنقر سفید»، «سنقر گندمزار» ، دو گونهی «سنقر تالابی معمولی» و «تالابی شرقی» و آخرین گونه «سنقر خاکستری».
این خانواده دارای بدنی باریک هستند.
نرها و مادهها همشکل نیستند.
لانهسازی در سنقرها معمولاً روی زمین، لای نیزارها و بین درختان انجــام میشود.
«مراتع روستایی شادیان» محل مناسبی برای رکورد و مشاهدهی این گونهی ارزشمند است.
زائرِ قبل از سفر؛ حکایت بهنام و جادهای که به دل میرسید
دیدگاهتان را بنویسید