این روزها که کم آبی، نفس زندگی روستاییان و کشاورزان را به شماره انداخته، اما از دل بخش نیاسر، خبری از تصمیمی برآمده که باید در برابرش ایستاد و با احترام، سر تعظیم فرود آورد.
کشاورزان و اهالی روستاهای نشلج، وادقان و غیاثآباد، آب قنات خود را نذر کردند. تا در عاشورا و تاسوعا، نام ابوالفضل عباس(ع) را با عمل زنده کرده و نشان دهند که هنوز هم میشود در اوج کمآبی، سیراب از انسانیت بود.
کشاورزان روستاهای غیاثآباد، وادقان و نشلج، با پیگیری ها و پیشنهاد عباس حیدری رئیس اداره آبفای نیاسر و همراهی دهیاریها و شورای روستا، آب قنات خود را نذر کردند. قناتهایی که شریان حیات این روستاهاست، در روزهای تاسوعا و عاشورا بهطور ۲۴ ساعته به مخازن آب شرب مردم وصل میشود.
نه برای معامله. نه برای جبران. بلکه فقط برای آنکه مردم، در اوج مصرف و گرما، بیآب نمانند.
در این ایام، روستا میزبان عزادارانی است که از شهرها میآیند. نبود آب میتوانست دلها را نگران کند، اما حالا با این نذر، کشاورزان به زبان عمل، آبرو و آرامش آفریدند.
این یعنی سقایی دوباره. نه با مشک، که با قنات. نه در میدان کربلا، که در گرمای زمینِ بخش نیاسر کاشان.
کشاورزان، سهم آب خود را در دست عباس(ع) گذاشتند. برای دلِ آرام مردم. و چه کسی است که نداند، دل آرام، زمین را هم آرام میکند و برکت را روانه.
باید به احترام آنها ایستاد؛
و معنای سقایی را، دوباره نوشت
زائرِ قبل از سفر؛ حکایت بهنام و جادهای که به دل میرسید
دیدگاهتان را بنویسید